Fólkið í kjallaranum eftir Auði Jónsdóttur

Þá er það verðlaunabókin sjálf. Einhvern veginn kom upp í huga mér sama tilfinning og maður fær þegar maður sofnar yfir vídeóspólu og klárar hana ekki fyrr en daginn eftir rétt áður en maður skilar henni. Svoleiðis myndir njóta einhvern veginn aldrei sannmælis hjá manni því það er fátt meiri múdbreiker en að klára bíómynd [...]