Extremely Loud and Incredibly Close eftir Jonathan Safran Foer

Þær hrannast upp þessi misserin, hinar svokölluðu ,,post-9/11″ bókmenntir. Allar takast þær á sinn hátt á við atburðinn örlagaríka 11. september 2001 og má meðal þeirra nefna, af handahófi, Saturday eftir Ian McEwan og Brooklyn Follies eftir Paul Auster. Extremely Loud and Incredibly Close eftir bandaríska rithöfundinn Jonathan Safran Foer fer hiklaust í þennan flokk bókmennta líka.

Bókin sat á metsölulistum í fyrra og hlaut nokkuð lof gagnrýnenda víða um heim. Hún segir frá Oskar, níu ára gömlum dreng í New York sem missti föður sinn í árásunum á Tvíburaturnana 11. september 2001. Oskar verður sér úti um tilvalið tækifæri til þess að takast á við föðurmissinn þegar að hann finnur lykil í umslagi í eftirlátnum eigum föður síns. Utan á umslaginu stendur ,,Black” og Oskar ákveður að ganga í það mál að finna það út að hverju lykillinn gengur. Hann ákveður því að heimsækja alla tæplega 500 New York-búa sem bera eftirnafnið Black og athuga hvort einhver þeirra getur orðið að liði.

Inn í söguna fléttast síðan saga ömmu Oskars og afa, en þau voru fórnarlömb annarrar árásar: Loftárásanna á Dresden í lok seinni heimsstyrjaldarinnar.  Þessir kaflar frásagnarinnar virka stundum truflandi í frásögninni en eru þó um margt ákaflega vel uppbyggðir.

Sterkasti hluti sögunnar er samt sem áður persónulýsing Oskars og óhætt er að fullyrða að Safran Foer takist frábærlega að draga upp mynd af níu ára barni að takast á við mikla sorg. Bæði er þar átt við myndina af þroskastigi barnsins og ástandi þess. Höfundurinn fær því stóran plús fyrir þann part sögunnar og annan raunar fyrir framvinduna sjálfa sem er lipur og áhugaverð.

Sagan fær því *** af fjórum.